การลงท้ายคำกริยา

การลงท้ายคำกริยาในภาษาเกาหลีมี 2 แบบคือ
1. แบบ 다
2. แบบ 요
การลงท้ายคำกริยาแบบ 다 มีความสุภาพและทางการ ในขณะที่แบบ 요 นั้นมักจะใช้ทั่วๆ ไป ไม่ทางการ
อันดับแรก เรามาเรียนแบบที่สุภาพและทางการกันก่อนนะคะ นั่นคือ แบบ 다

การลงท้ายคำกริยาแบบ 다 บอกเล่า – ปัจจุบัน
มีขั้นตอนการผัน ดังนี้ค่ะ

1. ตัด 다 ที่คำกริยาเดิม(แท้)ในภาษาเกาหลีจะลงท้ายด้วย 다 เช่น 먹다,가다,기다리다
2. สังเกตว่า พยางค์สุดท้ายของคำกริยาที่ตัด 다 แล้ว มีตัวสะกด หรือไม่
ถ้า มีตัวสะกดใช้ - 습니다
ไม่มีตัวสะกด ใช้ - ㅂ 니다 โดยนำตัว ㅂไว้ตำแหน่งของตัวสะกดของคำคำกริยานั้น

คำกริยา 먹다 = กิน
ผันคำกริยา เป็น 먹 + 습니다 = 먹습니다 (มอก-ซึม-นี-ดา)

คำกริยา 가다 = ไป
ผันคำกริยาเป็น 가 + ㅂ 니다 = 갑니다

- 기다리다 รอ,คอย = 기다립니다
- 받다 ได้รับ = 받습니다
- 읽다 อ่าน = 읽습니다
- 만니다 พบ,เจอ = 만납니다
- 사랑하다 รัก = 사랑합니다
- 좋아하다 ชอบ = 좋아합니다
- 미안하다 ขอโทษ = 미안합니다
- 어렵다 ยาก = 어렵습니다
- 쉽다 ง่าย = 쉽습니다

คราวนี้ก็ได้รู้คำศัพท์คำกริยาเพิ่มเติมอีกหน่อย รีบท่องกันได้แล้วนะคะ

บทหน้า เป็นรูปแบบ 다 เวอร์ชั่น คำถาม- ปัจจุบัน

ใจเย็นๆ ค่ะ ใกล้จะพูดได้เต็มประโยคแล้วนะคะ

โครงสร้างประโยคภาษาเกาหลี

ในภาษาเกาหลีมีโครงสร้างประโยคแตกต่างจากภาษาไทยเล็กน้อยค่ะ
เดี๋ยวจะเปรียบเทียบโครงสร้างประโยคของไทยกะเกาหลีให้ดูกัน

จะเห็นได้ว่าในโครงสร้างของภาษาเกาหลีนั้น คำกริยาจะต้องอยู่ที่ท้ายประโยค
เพราะฉะนั้นเวลาจะพูดประโยคในภาษาเกาหลีเราต้องกลับคำให้คำกริยาไปอยู่ที่ท้ายประโยค

ไม่ว่าประโยคจะยาวแค่ไหนก็ตาม

ตัวอย่าง

ไทย : น้อง ดู ทีวี
เกาหลี : น้อง ทีวี ดู

ไทย : แม่ ทำ อาหาร
เกาหลี : แม่ อาหาร ทำ

ไทย : ฉัน ตี หมา
เกาหลี : ฉัน หมา ตี

ไทย : พี่สาว อ่าน หนังสือภาษาเกาหลี
เกาหลี : พี่สาว หนังสือภาษาเกาหลี อ่าน

ลักษณะการพูดประโยคเกาหลีก็จะเป็นเช่นนี้แหละค่ะ

นี่แหละคือเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของภาษาเกาหลีนะคะ

บทหน้าจะนำเสนอส่วนสำคัญที่สุดของประโยคภาษาเกาหลีกัน นั่นก็คือ คำกริยา
เกริ่นนำนิดหนึ่งว่าทำไมคำกริยาถึงต้องสำคัญ

เหตุผลก็เพราะว่า คำกริยาจะเป็นตัวบอกกาลเวลา, คำถาม, บอกเล่า, คำสั่ง, ชักชวน หรือ การปฏิเสธ ฯลฯ

เพราะฉะนั้นจะมีการผันคำกริยาเพื่อบอกกาลเวลาและต่างๆ ที่กล่าวแล้วข้างต้น

หากเราไม่ผันคำกริยา คนเกาหลีก็จะฟังไม่เข้าใจ เช่น คำว่า กิน (먹다)

ถ้าไม่ผัน ก็จะมีความหมายเพียงว่า กิน เท่านั้น

คนฟังไม่รู้หรอกว่า กินแล้ว จะกิน หรือ กำลังกิน

ประมาณนี้ค่ะ อย่าเครียดกันนะคะ มันยากค่ะ

หลักการอ่าน ตอนที่ 3

2. เสียงตัวสะกด แม่กก แม่กด และแม่กบ (ㄱ,ㄷ,ㅂ)อยู่หน้าพยัญชนะต้น ㄴ และ ㅁ
เสียงตัวสะกดในแม่ดังกล่าว จะเปลี่ยนเสียงเป็นดังนี้

- ตัวสะกดแม่กก ㄱ,ㄲ,ㅋ เจอพยัญชนะต้น ㄴ,ㅁ
ตัวสะกดแม่กก ออกเสียงเป็นตัว ㅇ

เช่น 먹는 อ่านว่า /멍는/มอง-นึน,
국말 อ่านว่า /궁말/ คุง-มัล

- ตัวสะกดแม่กด ㄷ,ㅌ,ㅅ,ㅆ,ㅈ,ㅊ,ㅎ เจอพยัญชนะต้น ㄴ,ㅁ
ตัวสะกดแม่กด ออกเสียงเป็น ㄴ

เช่น 옷는 อ่านว่า /온는/ อน-นึน ,
닫는 อ่านว่า /단는/ ทัน-นึน

-ตัวสะกดแม่กบ ㅂ,ㅍเจอพยัญชนะต้น ㄴ,ㅁ
เสียงตัวสะกดแม่กบ ออกเสียงเป็นตัว ㅁ

เช่น 합니다 อ่านว่า /함니다/ฮัม-นี-ดา ,
밥만 อ่านว่า /밤만/ พัม-มัน


3. เมื่อตัว ㄴกับ ㄹ มาเจอกัน ไม่ว่าตัวใดตัวหนึ่งจะเป็นตัวสะกดหรือพยัญชนะก็ตาม
เมื่อมันมาเจอกัน ตัว ㄴให้ออกเสียงเป็นตัว ㄹ

- ㄴ + ㄹ → ㄹ+ㄹ
เช่น 연락 อ่านว่า /열락/ยอล-รัก, 신라 อ่านว่า /실라/ ซิล-รา

- ㄹ + ㄴ→ ㄹ+ㄹ
เช่น 설날 อ่านว่า /설랄/ ซอล-รัล, 오늘날 อ่านว่า /오늘랄/ โอ-นึล-รัล

4. เมื่อตัวสะกด ㄷ และ ㅌ อยู่หน้าคำว่า 이

- ตัวสะกด ㄷ + 이 → 지
เช่น 맏이 อ่านว่า /마지/ มา-จี, 해돋이 อ่านว่า /해도지/ แฮ-โด-จี

- ตัวสะกด ㅌ+ 이 → 치
เช่น 같이 อ่านว่า /가치/คา-ชี่, 밭이 อ่านว่า /바치/ พา-ชี่

ติดตามตอนต่อไปนะคะ

หลักการอ่าน 2 (การเปลี่ยนเสียง)

การเปลี่ยนเสียงที่เราจะเรียนกันนั้น ขอยกตัวอย่างเอาตัวที่เราเจอกันเป็นด่านแรก และมักจะเสมอๆ ก็คือ
1. เมื่อตัวพยัญชนะ ㄱ,ㄷ,ㅂ,ㅅ,ㅈตามหลัง เสียงตัวสะกดแม่กก แม่กด และแม่กบ

พยัญชนะเหล่านั้นจะเปลี่ยนเป็นเสียงตัวซัง คือ ㄲ,ㄸ,ㅃ,ㅆ,ㅉ

เช่น 먹다 อ่านว่า /먹따/ มอก-ตา
받다 อ่านว่า /받따/ พัด ตา
읽습니다 อ่านว่า /익씀니다/ อิก ซึม นี ดา
잡지 อ่านว่า /잡찌/ ชับ จี
어젯밤 อ่านว่า /어젣빰/ ออ เจด ปัม

หลักการอ่านภาษาเกาหลี

การอ่านลากเสียง

จะเกิดการลากเสียงเมื่อพยัญชนะต้น ㅇ ตามหลังคำที่มีตัวสะกด เช่น 꽃이, 직업,씻어요 เป็นต้น

วิธีการอ่าน : ให้ลากเสียงตัวสะกดของพยางค์ที่อยู่หน้าตัว ㅇ มาแทนเสียงตัว ㅇ

꽃이 > 꼬치 อ่านว่า โก-ชี่
직업 > 지겁 อ่านว่า ชี-ก็อบ
씻어요 > 씨서요 อ่านว่า ซี่-ซอ-โย
음악 > 으막 อ่านว่า อือ-หมัก

**ตัวสะกด 2 ตัว ให้ลากเสียงตัวสะกดตัวหลังมาแทนเสียงตัว ㅇส่วนตัวสะกดตัวแรกให้คงเป็นเสียงตัวสะกดของพยางค์นั้น และตัวสะกดตัวซัง(쌍) ㄲ,ㅆ ให้ลากเสียงตัวซังไปทั้งคู่

앉아요 > 안자요 อ่านว่า อัน-จา-โย
없어요 > 업서요 อ่านว่า อ็อบ-ซอ-โย
읽어서 > 일거서 อ่านว่า อิล-กอ-ซอ
넓으면 > 널브면 อ่านว่า นอล-บือ-มยอน
밖에서 > 바께서 อ่านว่า พา-เก่-ซอ
있어요 > 이써요 อ่านว่า อี-ซอ-โย

ตัวยกเว้น
1. ตัวสะกดตัว ㅇ จะไม่มีการลากเสียงเกิดขึ้น

병원 อ่านว่า พยอง-วอน,
강아지 อ่านว่า คัง-อา-จี,
중앙 อ่านว่า ชุง-อัง,
방에서 อ่านว่า พัง-เอ-ซอ

2. ตัวสะกด ㅎ เมื่อเจอพยัญชนะㅇเวลาอ่านให้ทำเหมือนว่าไม่มีตัวสะกด ㅎ อยู่

놓아요 > 노아요 อ่านว่า โน-อา-โย
좋아요 > 조아요 อ่านว่า โช-อา-โย

** ถึงแม้จะเป็นตัวสะกด 2 ตัวที่มีตัวสะกด ㅎ ด้วย เวลาอ่านให้ทำเหมือนว่าไม่มีตัวสะกด ㅎ

싫어요 > 시러요 อ่านว่า ชี-รอ-โย
많아서 > 마나요 อ่านว่า มา-นา-โย
많아 > 마니 อ่านว่า มา-นี

การออกเสียงสระ 의

สระ 의อ่านออกเสียงได้ 3 แบบ คือ
1. สระ 의 อ่านออกเสียงเป็น อึย เมื่อคำว่า 의 อยู่ในพยางค์แรก
เช่น 의자 อึยจา เก้าอี้
의미 อึยมี ความหมาย
의사 อึยซา หมอ
2. สระ 의 อ่านออกเสียงเป็น อี เมื่อคำว่า 의 อยู่ในพยางค์หลัง และหากพยัญชนะต้นเป็นตัวอื่นๆ ที่ไม่ใช่ ㅇ
เช่น 회의 ฮเวอี ประชุม
띄다 ตีดา ตี
의의 อึยอี แสดง,สำคัญ
유희 ยูฮี เล่น(เกม,กีฬา)
희다 ฮีดา ขาว
3. สระ 의 อ่านออกเสียงเป็น เอ เมื่อแสดงความเป็นเจ้าของ
เช่น 어머니의 ของแม่
저의 (제) ของฉัน

ตัวสะกดในภาษาเกาหลี

ถ้าหากว่าเราจำพยัญชนะทั้งหมดว่าตัวไหนตรงกับเสียงไหนในภาษาไทย
เราก็จะจำมันได้ไม่ยากเลยคะ

มีทั้งหมด 7 แ ม่ ด้วยกันคะ ดังนี้

1. แม่ กก ได้แก่ ㄱ, ㅋ, ㄲ, ㄳ, ㄺ
เมื่อเห็นตัวสะกดเหล่านี้ให้ออกเสียง ก เป็นตัวสะกด
เช่น 옥수수 อ่านว่า อก-ซู-ซู
부엌อ่านว่า พู-อ็อก,
밖 อ่านว่า พัก,
혻 อ่านว่า ฮก,
읽 อ่านว่า อิก

2. แม่ กน ได้แก่ ㄴ, ㄵ, ㄶ
เมื่อเห็นตัวสะกดเหล่านี้ให้ออกเสียง น เป็นตัวสะกด
เช่น 한 อ่านว่า ฮัน,
안 อ่านว่า อัน,
많 อ่านว่า มัน

3. แม่ กด ได้แก่ ㄷ, ㅅ, ㅈ, ㅊ, ㅎ, ㅆ, ㅌ
ให้ออกเสียง ด เป็นตัวสะกด
เช่น 묻 อ่านว่า มุด,
옷 อ่านว่า อด,
잊 อ่านว่า อิด,
꽃 อ่านว่า กด,
좋 อ่านว่า ชด,
있 อ่านว่า อิด,
끝 อ่านว่า กึด

4. แม่ กล ได้แก่ ㄹ, ㄼ, ㄽ, ㄾ, ㅀ, ㄺ
ให้ออกเสียง ล เป็นตัวสะกด
เวลาออกเสียงต้องม้วนลิ้นนิดหนึ่ง หรือ
เวลาออกเสียงใช้ลิ้นแตะที่เพดานปากนะคะ
เช่น 알다 อ่านว่า อัล-ดา,
짤 อ่านว่า จัล,
맑게 อ่านว่า มัล-เก,
곬 อ่านว่า คล,
싫 อ่านว่า ซิล

5. แม่ กม ได้แก่ ㅁ, ㄻ
ให้ออกเสียง ม เป็นตัวสะกด
เช่น 곰 อ่านว่า คม,
젊다 อ่านว่า ชอมดา

6. แม่ กบ ได้แก่ ㅂ, ㅍ, ㄼ, ㅄ, ㄿ
สะกดด้วยตัว บ
เช่น 입 อ่านว่า อิบ-ตา,
앞 อ่านว่า อับ,
없다 อ่านว่า ออบ-ตา,
밟 อ่านว่า พับ,

7. แม่ กง ได้แก่ ㅇ (มีตัวเดียวคะ)
ใช้ ง เป็นตัวสะกด
เช่น 강 อ่านว่า คัง,
공항 อ่านว่า คง-ฮัง,
호빵 อ่านว่า โฮ-ปัง

สังเกตนะคะเมื่อคำไหนที่มีตัวสะกดด้วย
การออกเสียงสระในคำนั้น เสียงจะสั้นลง
เช่น เสียงสระ โอ จะออกเสียงเป็น โอะ
สระ อี ออกเสียงเป็น อิ
สระ อา ออกเสียงเป็น อะ (แต่เขียนคำอ่านเป็นไม้หันอากาศ)